Feeds:
Posts
Comments

Uit het grote archief van eendenmanrecensies. Deze is van (de inmiddels slapende site) bioblog.nl, geplaatst op 12 maart 2009:

Wat de mensen van de Ig Nobelprijs al wisten, en wij van Bioblog iets later, dringt nu ook tot de rest van Nederland door: Kees Moeliker is een heel bijzondere wetenschapper.

Lees hier de volledige bespreking, of klik op het plaatje.

Uit het grote archief van eendenmanrecensies. Deze is uit NRC Boeken van 6 maart 2009, geschreven door Arjen Fortuin:

‘Wel veel dode dieren ineens’, mompelde de Hondenmepper tegen de beer – zich pas later realiserend dat hij Wojtek had zien tillen en lopen, maar niet had horen praten. Maar de weg lag vol, inderdaad: een dode eend, een vogel zonder kop, een dode eekhoorn en nog tientallen onderzoeksobjecten van Kees Moeliker (De eendenman. Over homoseksuele necrofilie en ander opmerkelijk diergedrag. Nieuw Amsterdam, 144 blz. € 14,95). Moeliker had een zekere faam verworven met de waarneming van de verkrachting van een eend. Twee bijzonderheden: beide eenden waren mannetjes. En de onderste was dood. Vooral het aantekeningenboekje werkt erg komisch, door het turven van het aantal keren dat de levende woerd de dode beklom. ‘Die Moeliker is net zo grappig als Midas Dekkers’, concludeerde de hondenmepper.

Lees hier het hele artikel over alle dierenboeken die tijdens de boekenweek 2009 verschenen.

Uit het grote archief van eendenmanrecensies. Hier twee quotes uit de (papieren) Gay Krant van 10 april 2009:

Alles verteld met een consequent strakke pokerface, waarbij vooral Moelikers onstuitbare zucht naar het kleinste detail op de lachspieren werkt.

Heel fijn is ook dat de bij grote groepen zo populaire auteur zich ook even rechtstreeks richt tot ‘homohaters die met droge ogen verkondigen dat homoseksualiteit niet in de natuur voorkomt’.

Deze recensie is niet op internet gepubliceerd, maar op papier.

Uit het grote archief van eendenmanrecensies. Deze is van de website nu.nl, geplaatst 9 maart 2009:

Moelikers schrijfstijl is helder en toegankelijk, en het boek is doorspekt met droogkomische opmerkingen. Niet opzettelijk, maar wie dieren observeert en doodeenvoudig noteert wat hij observeert zonder zich te beperken tot preutse vaagheden, komt vanzelf op humor uit – al is dat bij zo’n onderwerp al snel een gegeven.

Dus wie zich ooit heeft verwonderd over […] moet beslist De Eendenman lezen. Het is niet alleen leerzaam en opgewekt, maar ook een oase voor de gemoedsrust.

De volledige recensie is hier te lezen, of door op het plaatje te klikken.

Uit het grote archief van eendenmanrecensies. Deze is uit de wetenschapsbijlage van de Volkskrant, 21 februari 2009:

Gaandeweg ontdekt de begeesterde conservator dat homoseksuele necrofilie ook bij andere dieren voorkomt. Eekhoorns, postduiven, strandlopers, huismussen, zwaluwen, kikkers, hagedissen. In zijn boekje ontvouwt hij een veelheid aan varianten en vervolgt hij het pad van seks en dood met een ‘fijne groepsverkrachting’ bij eenden, met kraaien die versdode vogels onthoofden, de kloten van een huismus en gevleugelde transseksuelen. Hij heeft het over de schaamluis en gekke merels die tegen ruiten blijven vliegen. Tussendoor is er een vervreemdend stukje over onmatige piemels en penisverkorters voor de mens en voor een ezel die een vrouw bestijgt.

De eendenman is een vrolijk, hier en daar ook leerzaam boekje. Maar soms slaat de vermoeidheid toe en wil je niks meer met seks en dood te maken hebben.

Lees hier de volledige recensie of klik op het plaatje.

Uit het grote archief van eendenmanrecensies. Deze is van de website politics.be en dateert van 22 april 2009:

Allemaal wel humoristisch natuurlijk, maar in dit boek schrijft Moeliker over andere vormen van bizar dierlijk gedrag en dit resulteert in een boek dat op een grappige wijze leerrijk weet te zijn. Eenden, woerden, schaamluizen, mussen, spinnen, kwakken en nog meer passeren de revue in dit biologisch rariteitenkabinet. Engeland heeft Desmond Morris, België heeft Dirk Draulans en Nederland heeft dus zijn Kees Moeliker. Allemaal biologen die erin slagen om ook leken warm te laten lopen voor hun vakgebied door leuke faits-divers te linken aan écht interessante feiten.

Lees hier de volledige recensie, of klik op het plaatje.

Meer dan kwaak

Uit het grote archief van eendenmanrecensies. Deze is uit De Standaard (De Standaard der Letteren) van 30 december 2009, waarin vooraanstaande Belgen antwoord geven op drie vragen: (1) Welk boek heeft u dit jaar het meest bewogen? (2) Welk boek kreeg niet de aandacht die het verdiende? (3) Welk boek uit dit eerste decennium van de 21ste eeuw zal u het meest bijblijven? Recensent en kenner van het dierenrijk Jan Desmet antwoordt ‘De eendenman‘ en ‘Mug‘ bij vraag 2. Klik hier of op het plaatje om het stukje te lezen:

De eendenman [...] bracht een apart geluid in de natuurhistorische literatuur van de Lage Landen.

Jan Desmet schreef dit jaar het door mij bewonderde monumentale (1461 pp!) driedelige werk ‘Vogels in de kop – de menselijke kijk op vogels‘.

Uit het grote archief van eendenmanrecensies. Deze is uit Mare 24 (19 maart 2009), het Leids Universitair Weekblad, geschreven door Bart Braun.

Uit het grote archief van Eendenmanrecensies. Deze is uit hskwin’ jaargang 17 nummer 13 (19 maart 2009), het tweewekelijkse blad van Hogeschool Windesheim in Zwolle.

Ze staan elke week in NRC Weekblad: korte stukjes over een beest, soms actueel, vaak ook niet. Veel lezers sturen mij suggesties of foto’s ter inspiratie. Het BVDW is deze week het rendier. Misschien moet ik ze vaker op deze website plaatsen.

Older Posts »