Nu samen als Dwarsligger®: ‘De eendenman’ en ‘De bilnaad van de teek’

Twee van mijn boeken die al langere tijd niet meer als regulier boek in de handel zijn (wel als een soort print-on-demand dummy), samen verschenen in het handige Dwarsligger® formaat onder de titel ‘De bilnaad van de teek – beesten door de bril van de Eendenman’. Twee complete boeken in één band(je) van een handzaam formaat: ‘net zo klein en licht als een mobiele telefoon en 100% leesbaar’.  Het gaat om de integrale tekst van ‘De eendenman‘ uit 2009 en ‘De bilnaad van de teek‘ uit 2012. Hier en daar heb ik een tikfout verbeterd, een update geplaatst en een foto vervangen door een betere. Te koop in de reguliere boekhandel (15 euro) en ook hier te bestellen.

dwarsligger-cover_def

‘De bilnaad van de teek – beesten door de bril van de eendenman’ – Dwarsligger 455 (ISBN 9789049805456)

help de schaamluis verdwijnt

Raamzwaan

Mijn rubriek ‘Beest’ op de Achterpagina van NRC Handelsblad (in 2012 gebundeld in ‘De bilnaad van de teek‘) verschijnt tweewekelijks op dinsdag. Vandaag staat Beest #166 in de krant. Omdat ik er een verduidelijkend filmpje bij heb, publiceer ik het stukje bij uitzondering nu ook hier, met het filmpje.

166_beest_raamzwaan

De stad biedt de vogelwereld veel goeds. Diversiteit aan groen, aanwezigheid van allerlei natte milieus, gebouwen (nestgelegenheid), de iets hogere temperatuur en veel voedsel (menselijk afval) zorgen er voor dat opvallend veel soorten de stad als leefgebied hebben. Zij nemen kennelijk een aantal ongemakken voor lief: de alom aanwezige huiskatten die menig vogel verschalken, en glazen gebouwen die ongekende aantallen raamslachtoffers maken. Met een beetje doorrekenen op basis van de analyse van 92.869 dodelijke vogelaanvaringen met glas, kwam men onlangs (The Condor 116: 8-23) alleen al voor de Verenigde Staten op een jaarlijkse sterfte van 599 miljoen vogels door glazen gebouwen.

De invloed van glas op vogelgedrag is nog onderbelicht. Mij bereiken steeds meer berichten over vogels die zich schier oneindig bezighouden met het verdrijven van hun eigen spiegelbeeld dat reflecteert in ramen, autolak, zijspiegels en bushokjes. Dit zijn altijd mannetjes die hun territorium en/of kroost verdedigen tegen indringers. Langs de Oudedijk in Rotterdam observeerde ik afgelopen weekend een knobbelzwaan (Cygnus olor) die tenminste de hele middag met zijn snavel tegen dezelfde ruit stond te tikken, terwijl zijn vrouw en nageslacht onbekommerd op een paar meter afstand op een grasveldje lagen te slapen.

Onderstaand filmpje maakte ik met mijn iPhone op zaterdag 31 mei 2014, rond 15.30 uur, op de Oudedijk ter hoogte van de Jericholaan, in Rotterdam-Kralingen.

Moderne prikkebeen

De legendarische ‘Hoger Opgeleide Vlo’ (Paul Steenhuis) bracht in 2011 ‘Al het nieuws dat kriebelt’ op de Achterpagina van NRC Handelsblad. Op vrijdag 2 november 2012 keerde hij onverwacht terug in de krant met – jawel – een fijne bespreking van ‘De bilnaad van de teek‘:

Moeliker behandelt met humor en kennis van zaken onbekende kanten van het dierenleven, en springt van dier naar dier als een dorstige vlo.

Vijf sterren in de Volkskrant voor ‘De bilnaad van de teek’

Niet zonder trots plaats ik hieronder de recensie van ‘De bilnaad van de teek’ die Maarten Keulemans schreef in de Volkskrant van 6 oktober 2012. Het boek kreeg vijf sterren:

Ingetoomd door de beperkingen die een column in de krant hem oplegt, blijkt Moeliker voortreffelijk op dreef. Zijn beschouwingen zijn puntig, vrij van de pastorale truttigheid die veel andere natuurcolumns ontsieren, en stralen fascinatie uit zonder opzichtige liefdesverklaringen aan de natuur. Een frisse grootstedelijke benadering van de natuurcolumn.

Hardop grijnzen om de dierenwereld

Metro was de eerste krant die ‘De bilnaad van de teek’ recenseerde. Wilke Martens deelde vier fijne sterren uit. Dit is de online-versie, gepubliceerd op 5 oktober 2012 (rechts de versie uit de papieren krant van 3 oktober 2012):

Voor Kees Moeliker, ook wel bekend als ‘De eendenman’, is geen natuurverschijnsel te gek. In een snoekbaars gestikte snoek, een McFlurry-egel, madentherapie en vooral ‘beroemde’ dode dieren. Moeliker, conservator van het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam, beschreef al deze opzienbarende verschijnselen in het NRC. Nu zijn de verhalen geüpdatet en gebundeld in De Bilnaad van de Teek. Zoals ook het geval was in zijn vorige boek De Eendenman, zijn de beschrijvingen van Moeliker hilarisch. Hoe tragisch ze soms ook kunnen zijn: zoals de egel die het ijs uit een McFlurry-beker wilde oppeuzelen, om vervolgens met zijn nek vast te komen zitten in de deksel. Jammer is dan ook dat de verhalen niet wat langer zijn, want in dit boek had hij toch flink kunnen uitpakken. De updates hadden dan ook makkelijk in de teksten kunnen worden verweven, in plaats van als losse toevoegingen onderaan het stukje te worden geplaatst. Desalniettemin is het weer hardop grijnzen om de dierenwereld.

Hij is er: De bilnaad van de teek

Het boek is gedrukt. Ik heb ‘De bilnaad van de teek’ in huis. Mooi geworden. Gelijk aantal pagina’s als ‘De eendenman’ (208) maar iets dunner (dunner papier); 115 stukjes ‘beest’ geïllustreerd met evenzoveel foto’s of tekeningen. Op 5 oktober in de boekwinkel. Benieuwd naar de inhoud en achtergrond? Klik hier en daar. Met dank aan Henk ter Borg mijn uitgever bij Nieuw Amsterdam, mijn altijd opgewekte en scherpe redacteur Pieter de Bruijn Kops, de ontwerper van het omslag Volken Beck, persklaarmaker (rotwoord) Yulia Knol en alle anderen die een bijdrage hebben geleverd (leest het drie pagina’s tellende dankwoord).

Hij komt: De bilnaad van de teek

Begin oktober verschijnt mijn nieuwe boek ‘De bilnaad van de teek’ bij Nieuw Amsterdam Uitgevers. Het boek bundelt 115 stukjes over dieren en diertjes gezien ‘door de bril van een bevlogen bioloog’. Mijn bril dus, met als onvermijdelijk gevolg dat het een boek is over gewone en bizarre beesten, hun onverwachte vormen en opmerkelijke gedrag, maar ook over mensen die ze met passie en volharding bestuderen.

Hier iets over de titel en de ontstaansgeschiedenis:

Begin 2009 vroeg de redactie van NRC of ik een rubriek wilde schrijven voor hun nieuwe Weekblad (een weekendbijlage op magazineformaat). ‘Iets actueels graag, over beesten, 180 woorden en een plaatje: ‘Beest van de Week’ ging mijn column heten. De eerste verscheen op 9 april 2009 in het eerste nummer van NRC Weekblad en had als kop ‘De bilnaad van de teek’. Het stukje ging, naar aanleiding van ‘De Week van de Teek’, over de opmerkelijke anatomie van dit spinachtige beestje. Er volgden 81 beesten-van-de-week, tot NRC Weekblad begin maart 2011 stopte. Gelukkig kreeg de  rubriek een tweewekelijks vervolg op de Achterpagina van NRC Handelsblad. De lengte nam een beetje toe (235 woorden) en rubriektitel werd vanwege de verminderde verschijningsfrequentie simpelweg ‘Beest’.

Mijn nieuwe boek bundelt alle 114 stukjes beest die tot 19 juni 2012 in NRC Weekblad en NRC Handelsblad verschenen, plus een verhaal dat eerder, op 12 februari 2009, in de krant stond. De stukjes staan achter elkaar op volgorde van de oorspronkelijke publicatiedatum, simpelweg omdat ik er geen thema’s in kon ontdekken die de een of andere indeling rechtvaardigt.

Meer lezen/weten over ‘De bilnaad van de teek’. Klik hier.