Hij komt: De kloten van de mus

40-41-moeliker-kees-de-kloten-van-de-mus-rugHet vervolg op ‘De bilnaad van de teek‘ komt er aan: ‘De kloten van de mus‘ verschijnt en wordt gepresenteerd op 4 november 2016. Het is een bundeling van 110 columns die onder de rubriektitel ‘Beest’ in de periode 2012-2016 zijn verschenen op de Achterpagina van NRC Handelsblad. In het boek zet ik mijn zoektocht naar schaamluizen voort, vul ik de collectie van Het Natuurhistorisch aan met Dode-dieren-met-een-verhaal, en probeer ik de lezer te verbazen met biologie die niet in de schoolboeken staat. De flaptekst van het boek vat het zo samen:

Een zee-egel met een slakkenhuis in de anus, perronspreeuwen die treinen laten vertrekken en strandlopers op straat. Met zijn tweewekelijkse rubriek ‘Beest’ op de Achterpagina van NRC Handelsblad etaleert bioloog Kees Moeliker zijn fascinatie voor het ongewone en onwaarschijnlijke in de dierenwereld. Voor zijn onderwerpen put hij uit rijke natuurhistorische collecties, obscure publicaties, de actualiteit en scherpe eigen waarnemingen. Puntig, droogkomisch en doorspekt met keiharde wetenschap schrijft hij over landslakken die vliegverkeer stilleggen, het hart van de laatste trekduif en gewichtsloze kikkerseks.

De kloten van de mus is de bundeling van meer dan 100 stukjes beest gezien door de bril van een bevlogen bioloog. Dat de ‘eendenman’ daarbij ook oog heeft voor homoseksuele papegaaien, lesbische albatrossen, nuttige necrofilie en het laatste schaamluisnieuws zal niemand verbazen.

Prettig aan ‘De kloten van de mus’ is dat het boek rijk met kleurenfoto’s is geïllustreerd, en dat het niet uitsluitend over mussen en nog minder over kloten gaat. Van de 110 stukjes hebben er vier de huismus als onderwerp, en welgeteld drie gaan er over testikels – één over mussenkloten, één over eendenballen en één over de rattenbalzak. Voor de rest is de inhoud behoorlijk gevarieerd, alleen fossiele dieren zijn met drie stukjes dramatisch ondervertegenwoordigd. Onderstaand plaatje (uit het boek) vat het visueel handig samen:

00_figuur-3-ten-geleide-taartdiagram_krap

‘De kloten van de mus’ is uitgegeven bij en door Nieuw Amsterdam. Het omslagontwerp is van Volken Beck, en het binnenwerk is vormgegeven door Yulia Knol.

Kees Moeliker − De kloten van de mus – Nog meer beesten door de bril van een bevlogen bioloog − Nieuw Amsterdam | ISBN 9789046821503 | 240 pagina’s, in kleur geïllustreerd, paperback 20 x 12,5 cm | € 19,99

 

Advertisements

Raamzwaan

Mijn rubriek ‘Beest’ op de Achterpagina van NRC Handelsblad (in 2012 gebundeld in ‘De bilnaad van de teek‘) verschijnt tweewekelijks op dinsdag. Vandaag staat Beest #166 in de krant. Omdat ik er een verduidelijkend filmpje bij heb, publiceer ik het stukje bij uitzondering nu ook hier, met het filmpje.

166_beest_raamzwaan

De stad biedt de vogelwereld veel goeds. Diversiteit aan groen, aanwezigheid van allerlei natte milieus, gebouwen (nestgelegenheid), de iets hogere temperatuur en veel voedsel (menselijk afval) zorgen er voor dat opvallend veel soorten de stad als leefgebied hebben. Zij nemen kennelijk een aantal ongemakken voor lief: de alom aanwezige huiskatten die menig vogel verschalken, en glazen gebouwen die ongekende aantallen raamslachtoffers maken. Met een beetje doorrekenen op basis van de analyse van 92.869 dodelijke vogelaanvaringen met glas, kwam men onlangs (The Condor 116: 8-23) alleen al voor de Verenigde Staten op een jaarlijkse sterfte van 599 miljoen vogels door glazen gebouwen.

De invloed van glas op vogelgedrag is nog onderbelicht. Mij bereiken steeds meer berichten over vogels die zich schier oneindig bezighouden met het verdrijven van hun eigen spiegelbeeld dat reflecteert in ramen, autolak, zijspiegels en bushokjes. Dit zijn altijd mannetjes die hun territorium en/of kroost verdedigen tegen indringers. Langs de Oudedijk in Rotterdam observeerde ik afgelopen weekend een knobbelzwaan (Cygnus olor) die tenminste de hele middag met zijn snavel tegen dezelfde ruit stond te tikken, terwijl zijn vrouw en nageslacht onbekommerd op een paar meter afstand op een grasveldje lagen te slapen.

Onderstaand filmpje maakte ik met mijn iPhone op zaterdag 31 mei 2014, rond 15.30 uur, op de Oudedijk ter hoogte van de Jericholaan, in Rotterdam-Kralingen.