In uitzending 2 van ATLAS (Radio 1, 7 september 2008, 18.30-20.30 uur) spreek ik in mijn rubriek ‘de huisbioloog’ over:

De missing-link in de mammoet evolutie die Dick Mol in Zuid-Frankrijk gevonden heeft: een prachtig gefossiliseerde schedel van een steppemammoet (Mammuthus trogontherii).

Dier van de Week is de slechtvalk (Falco peregrinus). Deze week verscheen het boek ‘De valk’ van Kester Freriks, het is de eerste Nederlandse ‘valkenroman’. Het boek - een aanrader van de huisbioloog - is zowel een roman als een biografie over de snelste vogel ter wereld, de slechtvalk. Als je er een keer een ziet, ben je meteen verliefd. Dat gebeurde ook met de auteur het betreffende boek. Ik neem een dode slechtvalk mee, een slachtoffer van een ongelukkige zustermoord.

Onwaarschijnlijk Onderzoek: Rhinotillexomania (dwangmatig neuspeuteren). Twee Indiase psychiaters, C. Andrade en B.S. Srihari (National Institute of Mental Health and Neurosciences, Bangalore) onderzochten neuspeutergedrag bij 200 scholieren ( J Clin Psychiatry. 62(6):426-31). Bijna alle tieners maakten zich schuldig aan neuspeuteren, gemiddeld 4 keer per dag; 7.6% pulkte meer dan 20 keer per dag. Dat was nog niet wetenschappelijk onderzocht. Bij volwassenen wel.

Mijn bijdragen als ‘huisbioloog’ aan het Radio 5 programma Desmet Live zijn - evenals het programma zelf - ten einde. Desmet Live gaat door als OBA Live en ik verhuis als huisbioloog naar Radio 1 waar LLINK sinds gisteren (31 augustus) een nieuw, ruim twee uur durend programma introduceerde, ATLAS genaamd. Elke zondag vanaf 18.15, direct na Langs de Lijn, presenteren Marcel van der Steen en Mirjam de Winter dit nieuwe zondagavondprogramma. Het persbericht van Llink brengt het zo:

… elke week Atlas, het onbescheiden zondagavondprogramma van LLiNK. Van Tokio tot Timboektoe, van Washington tot Den Haag en van de Amazone tot uw achtertuin. Atlas brengt de wereld in kaart. Met vaste en wisselende gasten, verslaggevers in Nederland, een consumentenrubriek, correspondenten van over de hele wereld, een bioloog én een weerman.

Die bioloog ben ik en mijn bijdragen betreffen zoals vanouds opmerkelijk nieuws uit natuur en wetenschap. Tips zijn natuurlijk van harte welkom, luisteraars ook. Mijn onderwerpen zal ik hier op deze website, elke zaterdag, aankondigen. De live-uitzending is op zondag vanaf 18.15 uur te beluisteren op Radio 1.

2001 Nobel laureate Wolfgang Ketterle (left), me and the duck.

An improbable (but real) reunion took place during the 2008 Alpbach Technology Forum in Tirol, Austria on August 23, 2008, where I was invited to talk - together with Marc Abrahams - about Improbable Research and the Ig Nobel prizes. Among the other plenary speakers were several Nobel laureates. One of them - Wolfgang Ketterle (2001 Physics) - I had met before (photo left), on October 2, 2003 in Sanders Theatre, Harvard University where he presented me the Ig Nobel Prize in biology for my paper on homosexual necrophilia in ducks (see my page on the duck). Almost five years later, we (Ketterle, me and the duck) met again (photo right) and brought back memories of the Ig Nobel prize ceremony.

Professor Ketterle kindly posed for this picture, taken by my daughter Sezen.

[Here is a 'zweifelhaften' report about my talk from the ORF website]

Mijn zoektocht naar de ‘laatste schaamluis‘ voor de collectie van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam heeft in het najaar van 2007 flink veel media-aandacht gekregen en bereikte een hoogtepunt met een bericht dat Associated Press op 19 oktober de wereld in stuurde. In maart 2008 ijlde de publiciteit nog even na met berichten in the Guardian (UK) en Dagbladet (Noorwegen). In Nederland maakte het KRO televisieprogramma ‘Nederland te Koop’ er een aardig item over (uitgezonden op 3 januari 2008) en zette onlangs het nooit uitgezonden deel 2 op hun website. Inmiddels is het aantal schaamluis-monsters dat het museum bereikte gegroeid tot zes. Vers dode schaamluizen zijn nog steeds welkom.

Browsing trough the the rich fruit bat collection of the Staatliche Naturhistorische Sammlungen Dresden (SMSD) we noticed an amazing variety in morphology of bat penises. Most of the stuffed bat skins we studied are more than a century old but the dried penises are well preserved and still show their morphology in good detail. Seeing all those different shapes and lengths, we think species may be identified by their penile morphology.

Keep an eye to this blog. ‘A key to the penises of stuffed Australasian fruit bats (Pteropodidae)’ will be published in episodes.

Here is # 1: Does your bat show a penis?

Yes: go to 2; No: do not use this key and pay attention to other diagnostic features.

The image shows the penis and scrotum of Pteropus melanopogon papuana, from Andai, New-Guinea. The scale is in mm.

The Staatliche Naturhistorische Sammlungen Dresden (Museum fur Tierkunde, abteilung mammalogie) Germany, has a nice collection of bats from Indonesia, dating back to the end of the 19th century, collected by the legendary Adolf B. Meyer. To revive a long running project of Erwin Kompanje and myself (to describe and identify a small collection of fruitbats from Talaud, kept at the Natural History Museum Rotterdam) the two of us drove to Dresden and studied the (stuffed) fruit bats from that archipelago north of Sulawesi, Indonesia. Zoological material from that area is rare, but we found what we were looking for: the earliest collected specimen of Pteropus pumilus Miller 1910.

Al geruime tijd roep ik dat ‘mijn eend‘ vele mensen heeft geinspireerd. “Wie dan?” hoor ik vaak. Goed, ik zal er af en toe eentje in het zonnetje te zetten. Als eerste, hierbij, de gevierde Britse stand-up comedian Stewart Lee. Een van zijn conferences uit 2007 is getiteld ‘The March of the Mallards‘ en begint met een vergelijking tussen het gedrag van pinguins en wilde eenden. Hier is het filmpje, en hier zijn tekst: (vrij vertaald)

“[...] Ik zag de film ‘The March of the Penguins’ die ‘Religieus Rechts’ in de Verenigde Staten zo mooi vindt omdat pinguins in die film een in beginsel ethisch leven leiden: ze zijn eeuwig trouw aan hun partner en brengen hun jongen met liefde groot. [...] De natuur is moreel [in die film]. Ik moest daar aan denken toen ik wilde eenden bestudeerde: het is het enige dier dat zich uitsluitend door middel van groepsverkrachting voortplant, en de enige vogel die door wetenschappers gefilmd is terwijl ze zich bezighielden met homoseksuele necrofilie. [...]“

Met dank aan Steve Farrar (Edinburgh), groot fan van Stewart Lee, die mij op het bovenstaande attendeerde.

Here is a nice piece of radio, broadcasted June 5th 2008 on the Norwegian station NRK P2. It is about Dead Duck Day. Language is probably not much of a problem. If it is, here is the complete and unedited interview (with me) in English.

De regen stopte net op tijd, op 5 juni 2008 om 17.55 uur, maar de opkomst voor de 13e Dead Duck Day viel wat tegen. Voor een eerste keer met publiek klaag ik niet. Vijftien eenden-enthousiasten schaarden samen op het gazon naast de het glazen nieuwbouw- paviljoen van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam. De eend kreeg een ereplaats op een geimproviseerd ‘altaar’ en voor de aanwezigen die het verhaal niet kenden vertelde ik het - voor het eerst op locatie. Metro en de Telegraaf stuurden fotografen. Om 18.05 was het afgelopen. Een kleine delegatie toog naar Tai Wu en nuttigde met smaak het vier gangen eendenmenu. Tot volgend jaar, zelfde tijd, zelfde plaats! Hierbij een foto, gemaakt door Jaap van Leeuwen.

Voor meer foto’s en English text: ga naar de improbable.com blog.

Wil je later kunnen zeggen ‘Ik was erbij!’, kom dan donderdag 5 juni om 17.55 uur naar het gazon naast het nieuwbouwpaviljoen van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam in het Museumpark.

 … Het Natuurhistorisch Museum Rotterdam en het European Bureau of Improbable Research nodigen belangstellenden uit om zich om 17.55 uur precies te verzamelen in het Museumpark op het gazon achter de metalen Zwarte Kraai naast de glazen nieuwbouw van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam. Daar zal conservator Kees Moeliker enige woorden uitspreken ter nagedachtenis aan de Wilde Eend die zich op 5 juni 1995 (om 17.55 uur) dood vloog tegen de glazen gevel van het museum en inmiddels wereldwijd bekendheid geniet als het eerste ‘slachtoffer’ van homoseksuele necrofilie bij deze soort. De inmiddels legendarische opgezette eend zal hiervoor bij grote uitzondering uit het collectie-depot worden gehaald. Desgevraagd zal Kees Moeliker vertellen onder welke dramatische omstandigheden de woerd de dood vond. Publiek is van harte welkom om deze korte openluchtceremonie bij te wonen.

 

‘Dead Duck Day’ vraagt aandacht voor alle eenden en andere vogels die op dramatische wijze om het leven gekomen zijn en daarbij met name na te denken over methodes en maatregelen die voorkomen dat er jaarlijks miljoenen vogels tegen glas aan hun einde komen.

 

Lees verder …